De Gek Gedraaide Wereld

"There are no long term solutions for any societal and environmental problems unless human population growth is curtailed". Dr. Albert Bartlett explains...

Climatecrisis, The Big Ask, 350... Kenmerkend voor een finale ondergang is dat diegenen die er zich van bewust zijn alles doen om het te ontkennen. Zo ook hen die zich betrokken voelen bij de milieu-problematiek. Men maakt zichzelf flauwekul wijs, blijft op een infantiele, positivistische (lees grenzeloos naïeve) manier geloven in een plotse ommekeer van een extreem ingewikkeld systeem genaamd wereldeconomie. Dat het klimaat, en een voor de mens leefbare aarde, nu nog gered kan worden is leugenachtig en misdadig tegenover de trieste realiteit. We souperen alle bronnen tot de bodem op, en blijven intussen positivistisch verder ons leventje leiden, onszelf wijsmakende dat het veel zoden aan de dijk brengt, om een trui aan te trekken of een spaarlamp te gebruiken. Was het probleem daar maar mee opgelost. De stelling dat dit alles beter is dan niks doen, brengt het verwoeste milieu al evenmin wat bij. Wie niet inziet dat de financiële wereldleiders (en dan heb ik het vooral niet over polit...

De Oostenrijkse documentairemaker Erwin Wagenhofer bracht in 2009 de film " Let's make money " uit. De film laat heel precies zien wat de logica is van het systeem dat ons de huidige financieel-economische crisis heeft bezorgd. De film geeft een goed overzicht van de mondialisering. Aziatische fabrieken waar de concurrentiestrijd wordt gevoerd op de rug van uitgebuite arbeiders, afrikaanse boeren die honger lijden vanwege amerikaanse subsidies voor katoenproducenten, hebzuchtige blanken die uitleggen waarom overheden een hinderpaal vormen als ze ondernemingen in de weg staan, maar nodig zijn om het loon van het "klootjesvolk" te bevriezen. Fiscale paradijzen waar men hartelijk lacht met de zogenaamde pogingen om een eind te maken aan kapitaalvlucht en belastingfraude. In deze door geld vergiftigde gekgedraaide wereld is iedereen afhankelijk geworden van iedereen. Deze "mondiale crisis" is ontstaan in de V.S. en heeft zware gevolgen voor de rest van de ...

Hoe snel en doeltreffend reageert de internationale gemeenschap op de economische crisis ? Hoe snel en doeltreffend reageert de internationale gemeenschap op de ecologische crisis ? Juist… Wie vandaag nog gelooft in een goede afloop van het milieuverhaal is naief. Alle parameters wijzen in de richting van een versnellende aftakeling van de biosfeer. We hebben het doodsvonnis van een leefbare Aarde getekend bij de start van de Industriële Revolutie en hebben de laatste 40 jaar op schrikbarende wijze de natuurlijke bronnen opgesoupeerd, de aarde, de lucht en de oceanen vergiftigd, het landschap doorzeefd met littekens, de wouden gekapt. Plastic en kernenergie zijn sedertdien deel gaan uitmaken van ons dagelijks bestaan. De wereldbevolking groeit naar 7 miljard mensen en wordt gevoed door een steeds groter wordende landbouwindustrie. Megasteden barsten uit hun voegen, overal stropt het verkeer in een zee van auto’s, de westerlingen halen qua gezamelijk lichaamsgewicht nooit geziene cijfer...

De dagelijkse mallemolen van het mediagekkenhuis en zijn op sensatiebeluste nieuwsberichten, is er helaas één waarbij de trage berichtgeving ten koste gaat van de snelle. Een paar van die trage verhalen zijn ons inmiddels bekend : klimaatswijziging, verwoesting van de biodiversiteit. Een ander traag verhaal, rechtstreeks te koppelen aan de overpopulatie van de mens, is dat van de desastreuze gevolgen van de industriële overbevissing van onze oceanen. Sedert de Tweede Wereldoorlog werd 90 % (!) van de vis in de wereld vernietigd. Vandaag rest ons nog 10 % en weinig geeft aan dat wij binnen een 40-tal jaar niet de generatie zullen zijn die de vissen finaal uitroeiden. Een buitengewone documentaire vertelt dit verhaal : “The End of The Line”. Het gerenomeerde tijdschrift Nature publiceerde onlangs een onderzoek van Prof. Boris Worm van de Dalhouse University. Hieruit blijkt dat alle visbestanden tegen 2048 uitgeput zullen zijn indien we het huidige vistempo aanhouden. Volgens Worm is dit ...

Tussen de Etna en Vesuvius zijn de Eolische eilanden op komen borrelen. Zeven vulkanische stukken land, allen met een heel eigen karakter. De allermooiste plaats binnen mijn Europa blijkt nu Pollara te zijn. Sinds ik ginds het mooie licht zag, blijkt al het voorgaande wat ik op ons oude continent bezocht, minderwaardiger. Hoewel, Toscane en zijn Renaissance-kunst sloot ik ook voor eeuwig in mijn reizigershart. Stromboli, Salina, Lipari, Volcano… allen onderwierp ik aan een grondige verkenning, de wind in de haren, de felle zon in de ogen, de glimlach op de lippen. Steeds weer werd mijn verbazing aangewakkerd over de onmetelijke schoonheid en de overweldigende rust van de eilandengroep. De afwisselende landschappen brachten me woeste vulkanen, vruchtbare bolle bergen waar druiven en kappertjes worden verbouwd, eindeloze valleien en woeste rotskusten. De lokale bewoners zijn mijlenver verwijderd van het geharde volk dat ooit de eilanden bevolkte. Nu is er toerisme, vroeger was er niks bu...