De Gek Gedraaide Wereld

Nog even en de over-gemediatiseerde opwinding van een Amerikaanse keizer van de macht die op bezoek komt, is weer voorbij. Zelfs een media-vluchteling als ik ontvlucht de heisa niet. Mijn dagelijkse werkroute wordt zelfs helemaal onderbroken. God (of iets gelijkaardigs) is in het land en de kruimels die we zijn moeten het weten. Helemaal trouw blijvende aan ons imago van miezerig, bejaard en oubollige klein keutelland, gaat de meute grotendeels op in een ommetje van ’s werelds machtigste, als ware het de Messias zelve (al is ook die zijn bestaan bedenkelijk). Het reizende circus, de adoratie door de dwaze kudde en de arrogante vanzelfsprekendheid omtrent hoe het bezoek wordt geregeld, doet bij elk nadenkend mens de wenkbrauwen fronsen. In lang vervlogen tijden, toen kippen nog konden praten en men van over de grote oceaan hatelijke primaten in pak met de titel van P.O.T.U.S.O.A. liet overkomen, bracht dat zo nu en dan tegenbetogers op de been. Sedert 2008 is God echter aan de macht i...

De mate waarin de huidige Westerse consumptiemaatschappij   zich overgeeft aan blinde hebzucht zorgt voor een katastrofale druk op onze biotoop.   Dit laat, helaas bij te weinig mensen, vragen rijzen.   Sommigen nemen als antwoord doortastende maatregelen.   Bij wie over de consumptie is gaan nadenken, is al snel een diepe achterdocht gegroeid omtrent ' consumentisme '.   Het schuldgevoel omtrent onze eigen westerse levensstijl is een permanente aanwezigheid geworden. Daarenboven is er gevoel van onmacht omtrent daadwerkelijke en nuttige bijsturing van onze maatschappij.   We moeten het roer immers dringend omgooien, willen we de massieve verwoesting door de mens van onze planeet stoppen.   Overconsumptie door teveel mensen is uitgegroeid tot een stok om de moderne wereld mee te slaan. Filosoof Alain de Botton heeft hieromtrent een interessante denkpiste.   Aan de basis hoeft consumptie niet slecht te zijn. Het woord verwijst naar een liefde vo...

Full documentary P1 :  The Century of Self

Dit is wat de nabije toekomst ons brengt dankzij de niet te stillen honger naar economische groei en consumptie van energie... Schaliegas.  De zoektocht ernaar is ook in Nederland en België aan de gang.  Massieve vernietiging van natuur, vergiftiging van grondwater, creatie van instabiele ondergrond... de catastrofale gevolgen voor ons milieu en voor onze toekomst zijn legio.  Echter, los van alle alarmerende zichtbare gevolgen van onze drang naar consumptie (klimaatswijziging, afname biodiversiteit, etc...) blijven we hardnekkig gaan voor fossiele brandstoffen.  Of het nu gaat om schaliegas, terugkeer naar steenkool op grote schaal of teerzanden, overal ter wereld blijft men uit hebzucht richting afgrond denderen.  Het afsmeltende poolijs wordt, o ironie, door de olieindustrie toegejuicht.  Immers, vaarroutes kunnen stillaan via het noorden en nieuwe olieboringen worden mogelijk. In Nederland zijn, vooral in Friesland, aardbevingen één van de gevolgen va...

September 2013 – Het nieuwe academiejaar is gestart.   Jaarlijks valt eenzelfde groeiende trend waar te nemen.   Steeds meer samentroepende jongeren bij frituur- en andere snackbars en een uit zijn voegen barstende hoeveelheid auto’s langs de wegen en op de overvolle parkings rond de campus.   Ooit, in een ver verleden, toen alles veel beter was en de dieren nog konden praten, kwam de meerderheid der studenten te voet of met de fiets.   Vandaag beschermt de milieuvriendelijke rammelbak de tere zieltjes van al teveel regen, wind en potentiële vermoeidheid door al teveel inspanning.   De ene in een overjaarse tweedehands, de andere (nog erger) in een patserige luxebak, die meer waard is dan de som der levensdagen van de bestuurder.   De perfect gestyleerde kleding (zoals de media het opdragen), de smartphone in de hand, de hippe gedragscodes slaafs volgend, klagend en zagend over hoe zwaar studentenleven wel kan zijn en hoe hoog de collegegelden en   ...

Tegenwoordig veert het economische nieuws weer op en gloeit er weer een positief schijnsel in de onheilspellende duisternis.  Zou het kunnen dat het einde van de economische de crisis stillaan in zicht komt ?  Zou het kunnen dat wij met zijn allen, de banken en industrie op kop, helemaal niks van die crisis hebben geleerd ?  Zou het kunnen dat we onverstoord verder razen naar de de catastrofale gevolgen van de hebzucht en de drang naar groei. Misschien is er wel helemaal niks vernaderd na 5 jaar kommer en kwel.  Het valt te vrezen dat de waanzin van de overvloed nog steeds zijn grenzen niet kent.  De kuddegeest kweekt idiotie en met zijn allen zijn we de kudde.