De Gek Gedraaide Wereld

Ergens onderweg hebben wij onszelf wijsgemaakt dat al wie het druk heeft belangrijk is.  Immers, waarom zou diegene het anders altijd zo druk hebben ?  Drukke bazen, drukke collega’s, drukke vrienden, drukke kennissen, drukke mensen in de media, kortom… overal heeft iedereen het druk.  Vandaag de dag is dat verworden tot een neurose.  Iedereen holt maar. Iedereen heeft alleen maar echt belangrijke dingen te doen.  Het lijkt een makkelijke manier om te zien wie ertoe doet en wie niet.  Wie vult zijn leven in op de belagrijkste wijze ?  Wie het druk heeft doet ertoe, wie het niet druk heeft is lui of minder belangrijk, of beiden. Althans, dat is onze maatschappij gaan geloven. Dus… hop ! Met zijn allen lekker druk doen. Het verklaart de rits mensen om ons heen die het steeds druk hebben.  Wie zich voordoet als zijnde drukbezet, geeft de schijn dat het professioneel en sociaal goed gaat en wordt bijgevolg, vooral op het werk, met rust gelaten....

Elke dag opnieuw valt er nieuws te rapen over de gevolgen van de bevolkingsaangroei en diens ontwikkeling op basis van één kapitalistisch systeem. Tijdens mijn leven is de wereldbevolking meer dan verdubbeld. Het aantal wilde dieren is volgens het recentste rapport van WWF gehalveerd tijdens de laatste 40 jaar ! Alles is economie, of je wil of niet. De keuze voor de enige verstandige oplossing : één kind met kans op welvaart per gezin en een bevolking van 2 miljard mensen via geboortebeperking is taboe en blijkt utopisch. Het gevolg is, wars van gezwets over positief of negatief denken, een razendsnel veranderende wereld die kiest voor blinde consumptie van goederen en kinderwens. De keuze die gaat voor verder woekerende bevolkingsgroei, gekoppeld aan een kapitalistisch systeem en een verwoeste, onleefbare planeet vol lelijkheid en geweld. Moeder natuur sputtert nog zo'n 30 jaar verder en dan is alles opgesoupeerd, vernietigd en verleden tijd. We draaien allen mee in de mallemole...

Amper is de vakantie voorbij of daar steekt ze weer de kop op, terug van nooit weggeweest : de vloedgolf der angstaanjagende berichtgeving en opfokkerij in onze media ! Dagelijks weerklinkt in elke boodschap, in elk beeld en in elke tekst de plicht tot het hebben van talent en ambitie... Dagelijks wordt ons gewezen op potentiële bedreiging en gevaar allerhande. Dagelijks merkt men de alomtegenwoordige drang naar succes. Zijn we wel beter, unieker, mooier, rijker, dunner, jonger, fitter, slimmer, gezonder, uitmuntender dan al die andere 7.299.999.999 anderen ? Doen we hard genoeg ons best op het werk, thuis, voor de spiegel of in bed... De opgefokte verheerlijking der superlatieven verspreid door onze manipulerende media explodeert . De dwangneurose van het hard werken en succesvol zijn om gerespecteerd te worden en aanzien te krijgen. De klucht dat alle dromen binnen bereik liggen, zolang je maar hard genoeg je best doet en in jezelf gelooft... De ziekelijke waan dat enkel winners s...

Nog even en de over-gemediatiseerde opwinding van een Amerikaanse keizer van de macht die op bezoek komt, is weer voorbij. Zelfs een media-vluchteling als ik ontvlucht de heisa niet. Mijn dagelijkse werkroute wordt zelfs helemaal onderbroken. God (of iets gelijkaardigs) is in het land en de kruimels die we zijn moeten het weten. Helemaal trouw blijvende aan ons imago van miezerig, bejaard en oubollige klein keutelland, gaat de meute grotendeels op in een ommetje van ’s werelds machtigste, als ware het de Messias zelve (al is ook die zijn bestaan bedenkelijk). Het reizende circus, de adoratie door de dwaze kudde en de arrogante vanzelfsprekendheid omtrent hoe het bezoek wordt geregeld, doet bij elk nadenkend mens de wenkbrauwen fronsen. In lang vervlogen tijden, toen kippen nog konden praten en men van over de grote oceaan hatelijke primaten in pak met de titel van P.O.T.U.S.O.A. liet overkomen, bracht dat zo nu en dan tegenbetogers op de been. Sedert 2008 is God echter aan de macht i...

De mate waarin de huidige Westerse consumptiemaatschappij   zich overgeeft aan blinde hebzucht zorgt voor een katastrofale druk op onze biotoop.   Dit laat, helaas bij te weinig mensen, vragen rijzen.   Sommigen nemen als antwoord doortastende maatregelen.   Bij wie over de consumptie is gaan nadenken, is al snel een diepe achterdocht gegroeid omtrent ' consumentisme '.   Het schuldgevoel omtrent onze eigen westerse levensstijl is een permanente aanwezigheid geworden. Daarenboven is er gevoel van onmacht omtrent daadwerkelijke en nuttige bijsturing van onze maatschappij.   We moeten het roer immers dringend omgooien, willen we de massieve verwoesting door de mens van onze planeet stoppen.   Overconsumptie door teveel mensen is uitgegroeid tot een stok om de moderne wereld mee te slaan. Filosoof Alain de Botton heeft hieromtrent een interessante denkpiste.   Aan de basis hoeft consumptie niet slecht te zijn. Het woord verwijst naar een liefde vo...